NOWY ROK PRZYNOSI ZMIANY W PRAWIE

Nowy rok przeważnie przynosi wiele zmian w przepisach prawnych i to nie tylko tych podatkowych. Tak też stało się z początkiem roku 2015.
Sezon zmian, dotykających de facto wszystkich, zaczął się już jednak z końcem grudnia 2014.

A. I tak 25 grudnia 2014 r. weszły w życie nowe przepisy Ustawy o prawach konsumenta, która implementuje do polskiego systemu prawnego zasady wynikające z Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw konsumentów. Regulacje tejże ustawy dotyczą przedsiębiorców prowadzących sprzedaż na rzecz konsumentów (osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej), zarówno tą tradycyjną, jak i sprzedaż poprzez internet czy też poza lokalem swojego przedsiębiorstwa (tj. np. podczas targów, pokazów). Przedsiębiorcy ci powinni dostosować zasady działania do nowych wymogów często nie tylko poprzez zmianę regulaminów, ale też poprzez zmiany na stronach internetowych, za pomocą których prowadzą sprzedaż. Nowe zasady oczywiście mają wpływ na wszystkie transakcje kupna dokonywane przez konsumentów. Zarówno ci pierwsi, jak i ci ostatni powinni poznać nowe zasady, by należycie dbać o swoje prawa i je egzekwować. Podstawowe regulacje wprowadzone wspomnianą ustawą to:
1. Obowiązki informacyjne – konsument musi zostać poinformowany m.in. o wszelkich danych przedsiębiorcy – sprzedawcy, ostatecznej cenie zamówionego towaru bądź usługi, głównych cechach świadczenia, zakresie gwarancji, sposobie i przesłankach wypowiedzenia/rozwiązania umowy (te obowiązki dotyczą też sprzedawców prowadzących tradycyjne placówki handlowe, choć nie mają zastosowania do drobnych umów życia codziennego, które wykonywane są natychmiast po ich zawarciu);
2. Zgoda na cenę – ponoszenie kosztów wszelkich produktów/usług dodatkowych jest możliwe tylko po wyrażeniu wyraźnej zgody na to przez konsumenta (np. ekspresowy termin dostawy, rozszerzone zasady gwarancji, dodatkowe ubezpieczenie itd.). Zgoda konsumenta musi zostać wyrażona w momencie dokonywania zakupu (zakaz dopisywania dodatkowych pozycji do rachunku);
3. Transakcje zawierane „na odległość” (internet, telefon) lub poza lokalem przedsiębiorcy – narzędzie, za którego pomocą dokonuje się tego typu transakcji, powinno być skonstruowane tak, by było jasne, że konsument dokonujący zakupu ma świadomość, iż dokonanie zamówienia pociąga za sobą obowiązek zapłaty, konsument musi zostać poinformowany o prawie do odstąpienia od umowy oraz wyjątkach od tego prawa (np. transakcja, w której cena zależy od wahań kursów na runku finansowym, nabycie programów komputerowych, nagrań dźwiękowych dostarczanych w zapieczętowanym opakowaniu, jeżeli uległo ono otwarciu);
4. Terminy – termin odstąpienia od umowy zawieranej na odległość i poza lokalem przedsiębiorcy uległ wydłużeniu z 10 do 14 dni (liczonych od dostarczenia towaru/usługi, 14 dni ma przedsiębiorca na poinformowanie konsumenta o rozstrzygnięciu reklamacji, którą złożył w ramach rękojmi, 30 dni na wydanie konsumentowi towaru, chyba że inny termin wynika z zawartej umowy, 2 lata od wydania towaru to okres odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu rękojmi (objęte nią są roszczenia powstałe na skutek wad fizycznych bądź prawnych towaru, jest niezależna od gwarancji);
5. Płatności – przedsiębiorca nie może żądać dodatkowej opłaty za skorzystanie z konkretnej formy płatności (np. karta kredytowa) w wysokości, która przekracza koszty poniesione przez samego przedsiębiorcę na skutek wyboru przez konsumenta tej formy (np. wysokość prowizji);
6. Koszty – to konsument poniesie koszty zwrotu towaru, a przedsiębiorca zwróci je wraz ze zwrotem ceny za towar, ale tylko do wysokości najtańszej, standardowej przesyłki oferowanej przez przedsiębiorcę;
7. Zwrot/reklamacja – przedsiębiorca sprzedający w tradycyjnym punkcie nie ma obowiązku przyjęcia zwrotu towaru, chyba że zwrot następuje na skutek złożenia reklamacji z tytułu wystąpienia wady towaru. Zwrot w przypadku dokonania zakupu na odległość albo poza lokalem przedsiębiorcy jest możliwy w ramach tzw. odstąpienia od umowy, co może nastąpić w terminie 14 dni od wydania towaru, zaś do zwrotu towaru musi dojść w ciągu 14 dni od odstąpienia. Przedsiębiorca dokonujący sprzedaży na rzecz konsumenta ma obowiązek rozpatrzeć reklamację w każdym przypadku. Ważne, że konsument w ramach reklamacji może zażądać od razu obniżenia ceny bądź może odstąpić od umowy, nie musi wykorzystywać wcześniej oferty naprawy towaru.

B. Od 1 stycznia 2015 r. zmieniło się wiele reguł rządzących prawem podatkowym. Znaczącej zmianie uległy np. zasady rozliczania wykorzystywania samochodów służbowych do celów prywatnych przez pracowników. Do końca roku 2014 r. to pracodawca miał obowiązek wyliczyć wartość świadczenia związanego z wykorzystaniem samochodu firmowego do użytku prywatnego. Wartość ta stanowiła przysporzenie dla pracownika, które było podstawą do naliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych oraz oskładkowania. W wielu firmach w związku z tym istniały regulaminy użytkowania samochodów służbowych do celów prywatnych, które w sposób szczegółowy określały zasady takiego użytku. Ustawodawca postanowił uprościć sposób rozliczania z tego tytułu z fiskusem i wprowadził ryczałtową wartość świadczenia polegającego na prywatnym wykorzystaniu samochodu firmowego dla celów prywatnych. Ryczałt ten wynosi:
– 250 zł miesięcznie dla samochodu o pojemności do 1600 cm3 , co daje kwotę podatku w wysokości 45 zł (przy zastosowaniu 18% stawki PIT);
– 400 zł miesięcznie dla samochodu o pojemności powyżej 1600 cm3 , co daje kwotę podatku w wysokości 72 zł (przy zastosowaniu 18% stawki PIT).

Teoretycznie zatem przedsiębiorcom i ich pracownikom powinno być łatwiej, jednak nie jest tak do końca, bowiem ustawodawca nie określił w żaden sposób, jak rozliczać koszty dodatkowe, tj. np. koszty paliwa, napraw, serwisu. Z uwagi na to konieczne jest w dalszym ciągu wprowadzanie wewnętrznych regulaminów bądź polityk określających kto, na jakich zasadach, w jakim wymiarze może używać samochód do celów prywatnych i jak ma się rozliczać z tych dodatkowych kosztów. Istnieją różne sposoby unormowania tych kwestii, przy czym zawsze należy mieć na uwadze specyfikę i rzeczywiste praktyki mające miejsce w konkretnej firmie.

C. Każdy z nas chce być traktowany uczciwie i chce by obciążenia podatkowe były ponoszone na takich samych zasadach przez osoby świadczące usługi i czerpiące z nich dochody. Do tej pory przepisy prawa podatkowego przewidywały liczne zwolnienia z obowiązku rejestracji transakcji za pomocą kas fiskalnych, co spotykało się często z krytyką osób wykonujących zawody nie podlegające takim zwolnieniom. Z początkiem roku zniesiono limit obrotu (20 000 zł), po przekroczeniu którego pojawiał się obowiązek rejestrowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej dla niektórych profesji objętych poprzednio zwolnieniem. I tak od 1 stycznia 2015 r. kasy fiskalne bez względu na wartość sprzedaży są obowiązkowe dla lekarzy, kosmetyczek, fryzjerów, mechaników, wulkanizatorów, stomatologów, prawników. Możemy zatem domagać się paragonu, bo tylko w ten sposób mamy pewność, że usługodawca rozliczy się z fiskusem. W ten sposób wyrażamy swoją postawą prospołeczną.

D. Z nowym rokiem zmieniono też inne przepisy podatkowe, np. w związku ze zmianami w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych zwiększono ulgę na trzecie dziecko, która wzrośnie z 1668 zł do 2000 zł, na kolejne dziecko z 2224 zł do 2700 zł. W Wilanowie, gdzie tzw. dzietność jest bardzo wysoka, ulga ta będzie stosowana przez sporą grupę podatników.

Zmian w prawie jest oczywiście znacznie więcej, powyżej zaprezentowałam jedynie kilka wybranych według kryterium ich zastosowania, tj. szerokości kręgu osób, do których będą miały zastosowanie.

Adw. Małgorzata Gabriel
Nocznicki i Gabriel Adwokaci sc