Budowa trasy tramwajowej do Wilanowa

18341948_1445379582196441_4991700830652870660_n

Trasa o łącznej długości dochodzącej do 20 km, połączy ze sobą Wolę, Ochotę, Mokotów i Wilanów.

 

Trasa do Wilanowa jest zapisana w obowiązującym od roku 2006 Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego – głównym dokumencie planistycznym M.St. Warszawy. Była też uwzględniona w poprzednim takim dokumencie – Ustaleniach wiążących gminy warszawskie z 2001 roku. Analiza zasadności jej realizacji, a także wybór wariantów opiera się przede wszystkim na studium wykonalności z roku 2006. Obecnie powstaje koncepcja, w ramach której zweryfikowano i zaktualizowano dane ze studium i potwierdzono wybór wariantów, a także przygotowano dokumentację do postępowania środowiskowego, celem którego jest uzyskanie decyzji środowiskowej – pierwszego z pozwoleń potrzebnych do rozpoczęcia budowy. Budowa nowych tras tramwajowych jest jednym z priorytetów inwestycyjnych m.st. Warszawy, określonych w polityce transportowej miasta.

 

Tego rodzaju inwestycje mają na celu uzyskanie szeregu korzyści przez mieszkańców Warszawy, m.in.:

•skrócenie czasu podróży transportem zbiorowym, czyli oszczędność czasu – przykładowo przewidywany czas przejazdu z Wilanowa Zachodniego do stacji metra Centrum wyniesie ok. 25 min., do stacji metra Pole Mokotowskie – ok. 18 minut, zaś do Dworca Zachodniego – ok. 30 minut; informacje o czasach przejazdu poszczególnych odcinków będzie można znaleźć na poświęconych im podstronach;

•poprawę dostępności Wilanowa i Dolnego Mokotowa oraz wzajemnego skomunikowania dzielnic Warszawy, otaczających Śródmieście od południa i zachodu: Mokotowa, Ochoty i Woli;

•zwiększenie spójności sieci tramwajowej, co przełoży się na jej większą niezawodność, a także możliwość jej uelastycznienia poprzez tworzenie połączeń tylko częściowo korzystających z nowej trasy;

•podniesienie komfortu podróżowania – w ramach projektu przewidywany jest zakup nowego taboru tramwajowego, zaś optymalizacja układu linii komunikacyjnych pozwoli zwiększyć liczbę dostępnych miejsc dla pasażerów;

•ochronę środowiska i poprawę komfortu życia mieszkańców poprzez zmniejszenie emisji hałasu i podniesienie jakości powietrza w wyniku zachęcenia do korzystania z transportu zbiorowego wysokiej jakości;

•poprawę estetyki przestrzeni publicznej;

•podniesienie stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, ze szczególnym uwzględnieniem pieszych i rowerzystów.